Rechtbank Noord-Nederland beslist dat de kosten van een door de werkgever georganiseerd feest en skireis door de Belastingdienst terecht zijn belast als loon.
Employer branding
De werkgever is van mening dat geen sprake is van loon, maar van marketing- en wervingskosten. Werkgevers moeten door de veranderde maatschappij en krapte op de arbeidsmarkt laten zien dat ze aantrekkelijk zijn. En dat moet in de huidige tijd in de vorm van marketing of “employer branding”. Het jubileumfeest en de skireis zijn vormen van dergelijke employer branding.
Daarnaast stelt de werkgever dat het feest en de reis bijdragen aan de integratie en aan het mentale welzijn van de werknemers.
De werkgever erkent dat het jubileumfeest en de skireis voordeel opleveren voor haar werknemers, maar dat is ook de bedoeling. De activiteiten hebben immers als doel om het werken bij werkgever aantrekkelijker te maken. Vast staat dat alleen werknemers van werkgever (en gelieerde vennootschappen) konden deelnemen aan de activiteiten.
Loon
Het begrijpelijke betoog van de werkgever strandt echter op het in artikel 10, lid 1 van de Wet op de loonbelasting 1964 geformuleerde loonbegrip. Deze bepaling luidt als volgt: “Loon is al hetgeen uit een dienstbetrekking of een vroegere dienstbetrekking wordt genoten, daaronder mede begrepen hetgeen wordt vergoed of verstrekt in het kader van de dienstbetrekking.”.
De Rechtbank is van mening dat dit door de wetgever bewust zeer ruim geformuleerde loonbegrip haar geen ruimte biedt om rekening te houden met de door de werkgever aangehaalde maatschappelijke ontwikkelingen. Dan zou de Rechtbank teveel op de stoel van de wetgever gaan zitten.
De Rechtbank beslist dan ook dat de Belastingdienst terecht 80% loonbelasting (eindheffing op grond van de werkkostenregeling) heeft geheven over de door de werkgever voor het jubileumfeest en de skireis gemaakte kosten.
Niet bekend is of tegen de uitspraak van de Rechtbank hoger beroep is ingesteld.